لژیون پزشکان کلینیک‌ها با دستور جلسه عدالت، آیا افراد در کنگره با هم برابرند؟
سه شنبه 20 مرداد 1394 ساعت 11:28 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست مهدی پوستی | ( نظرات )

شانزدهمین جلسه از دور هفتم لژیون پزشکان کلینیک‌ها با نگهبانی  مهندس ؛ استادی آقای بهنام و  دبیری خانم اعظم

با دستور جلسه  "عدالت، آیا افراد در کنگره با هم برابرند؟"

در تاریخ 16/5/94 در سالن مدیریت بحران ناحیه 4 منطقه 3 شهرداری تهران واقع در پارک طالقانی رأس ساعت 8 آغاز به کار نمود.

 

از اقای مهندس تشکر می کنم که امروز به من فرصت دادند تا به عنوان استاد جلسه در خدمت شما باشم. بحث امروز موضوع عدالت است و اینکه آیا در کنگره 60 همه با هم برابر هستند یا خیر؟ در ابتدای سی دی آقای مهندس توضیحی در مورد عمل سالم و عمل به ظاهر نیک و ارتباط آن با این دستور جلسه داده اند. با تعریف عرفی همه ما اعمالی مانند محبت کردن یا کمک به فقرا عملی نیک است. در واقع عمل نیک عملی است که با نگاه در همان لحظه ارزیابی می شود، اما در مورد عمل سالم باید کمی فراتر نگاه کنیم. یعنی اینکه بدانیم نتیجه این عملی که انجام می دهیم به خیر ختم می شود یا خیر؟ مثالی که هست همان مثال امانتداری است که یک نفر اسلحه اش را پیش شما به امانت می گذارد، و پس از مدتی به قصد کشتن یک نفر برای گرفتن اسلحه می آید، عمل نیک می گوید رسم امانتداری این است که اسلحه را به او بدهیم، اما عمل سالم این است که به عقل رجوع کرده و از یک قتل جلوگیری کنیم. یا در مورد کمک به فقرا، اگر در جایگاه خود انجام نشود، تکدی گری به یک سیستم و صنعت تبدیل می شود که باعث به وجود آمدن گروههای مافیایی می شود. پس بین عمل سالم و نیک تفاوت هست.

 

اما در مورد اینکه آیا در کنگره 60 همه با هم برابر هستند یا خیر؟ میتوان از دو جنبه جواب داد، از یک نظر با هم برابر هستند و از سوی دیگر خیر. از این نظر که همه اینجا  ...................

اما در مورد اینکه آیا در کنگره 60 همه با هم برابر هستند یا خیر؟ میتوان از دو جنبه جواب داد، از یک نظر با هم برابر هستند و از سوی دیگر خیر. از این نظر که همه اینجا برای درمان اعتیاد آمده اند، هر کس و در هر لباسی، چه علمی، سیاسی، نژادی، درامد مالی، جنسیتی و سنی، همه از این نظر که بیمارند با هم برابرند و همه حق دارند که از امکانات این سیستم استفاده کنند. به همین دلیل همه پس از ورود به کنگره با یک اسم کوچک شناخته می شوند و از القاب هم استفاده نمی شود و این در ماندگاری کنگره 60 و همینطور بازدهی آن بسیار موثر است. اما اگر این سوال به این معنی باشد که آیا در ادامه هم کسی که روز اول آمده یا وسط سفر است، یا رها شده و کمک راهنما شده و ... آیا همه اینها برابرند، باید مثال یک مدرسه را آورد، همه وقتی به یک مدرسه مراجعه می کنند برای تحصیل می آیند و پشت میز و نیمکتهای یکسان مینشینند. اما به مرور کسانی که تلاش و کوشش دارند و قوانین مدرسه را رعایت می کنند، قطعا تفاوت دارند با کسانی که تمام کارهایشان در جهت به هم زدن نظم امور و حرکت نکردن در مسیر درست است. اینجا دیگر بحث عدالت به معنای برابری نیست.

از نظر استفاده از امکانات درمانی در کنگره هم همینطور است و کسی که به خود و سیستم آسیب می رساند با کسی که با تلاش و کوشش در جهت درمان حرکت می کند برابر نیست و اگر برابر فرض شود، عدالت اینجا زیر سوال می رود. انسانها در جایگاههای مختلف قرار دارند. در کنگره 60، کسی که روز اول با حال بسیار خراب به کنگره می آید، نمی توان گفت با کسی که سفرش را تمام کرده برابر است. کسی که در این سیستم به شدت کمک می کند تا در روند درمانی خود جلو برود و به همه با خدمت کمک می کند، طبیعتا با کسی که فقط استفاده می کند و در مسیر درمان خود هم درست حرکت نمی کند برابر نیست. اینجا هم عمل به ظاهر سالم و نیک در مورد برخورد راهنما مطرح است و عمل سالم این است که راهنما از ابزار ارتباط با رهجو، نه از روی بغض، بلکه برای کمک به فرد می تواند استفاده کند تا همه در مسیر درمان درست هدایت شوند.

  

روانشناس اردشیر

عدالت را باید در هر جایی به کار برد و این قانون همه یا هیچ به معنای برابری با همه نیست. اما در کنگره اگر از دیدگاه کل نگری نگاه کنیم عدالت دارد رعایت می شود. کسی که تازه به کنگره وارد شده است، هنوز آموزش لازم را ندیده است. اگر این فرد با یک فرد آموزش دیده همسان پنداشته شود، بی عدالتی است. اگر بشریت را به دست غرایز خودش بسپاریم تربیت صورت نمی گیرد. در کنگره فرد باید یک سری تربیت از طرف کسی که یاد گرفته است به فرد منتقل می شود. هر کسی در زندگی خود نیاز به راهنما دارد، کنگره 60 خلا نبود راهنما را برای افراد جبران می کند. من باید در کنگره بنشینم، یاد بگیرم و وقتی یاد گرفتم آن را به دیگران منتقل کنم.

 


دکتر رضا

موضوع این سی دی موضوعی است که از زمان ورود بشر به عرصه خاکی مطرح است که چه چیزی مصداق عدالت است. خیلی جاها هم با آن برخورد می شود، خیلی از تفکرات مطرح می شود که چرا همه افراد جامعه حقوق یکسانی نداشته باشند، یا چرا همه با هم برابر نباشند. حتی شاید به اینجا برسد که چرا در یک محیط اداری یک نفر رئیس باشد و حقوق نابرابری داشته باشد. یا در محیط جامعه یک فردی به دلیل موقعیت شغلی بالا یا پایین با هم مقایسه شوند و بخواهند آنها را برابر کند. اگر یک زمانی کنگره در پذیرش بیماران تفاوت مذهبی یا نژادی و ... می گذاشت، آن موقع بحث عدالت مطرح بود، ولی در ورود به کنگره با هر سطح سواد، امکانات مادی و درجه اجتماعی می توان بدون محدودیت به کنگره آمد و ازامکانات آن استفاده کرد، و این عین عدالت است یعنی امکانات به شکل برابر عرضه می شود. اما اینجا بعضی از فرصتها استفاده می کنند و هم مرتبه خود را بالا می برند و هم به گروه کمک می کنند. این بستگی دارد که تعالیم کنگره را فرد چقدر درونی کرده و خودش را ارتقا داده و به کنگره هم کمک کرده است. این عین عدالت است که در کنگره هم وجود دارد.

 

دکتر صمد

عدالت از ریشه عدل و قرار گرفتن هر چیزی سر جای خودش است. اما عدالت بر اساس عمل سالم یک امر نسبی است. همه جوامع سلسه مراتب را بر اساس دانایی و عمل سالم طبقه بندی می کنند. در قرآن هم می گوید که آیا آنان که می دانند با آنان که نمی دانند برابر هستند؟ آنانی که فساد می کنند و خدمت می کنند برابر هستند. یک نفر آموزش میبیند، رشد می کند، راهنما یا مرزبان می شود، یک نفر هم پس از 3 سال تازه به رهایی می رسد، آیا این افراد با هم برابرند؟ در کنگره این موضوع رعایت شده و افراد بر اساس دانایی و عمل سالم رتبه بندی می شوند.

 

دکتر شیوا

من در مورد سی دی استاد امین صحبت می کنم که در مورد انواع تعادل بود. وقتی انسان در تعادل قرار می گیرد میتواند به سه شکل پایدار ناپایدار و بی تفاوت باشند. کسانی که تازه به کنگره آمده اند و هنوز تصمیم درستی به درمان ندارند در مرحله تعادل بی تفاوت هستند. زمانی که هیچ تلنگری آنها را تغییر نمی دهد. پس از آن تعادل ناپایدار است که مثل مسافران سفر اول که در حال رسیدن به تعادل هستند اما با یک فشار کوچک می توانند به هم بریزند به همین دلیل هم از مسافران سفر اول کار یا کمک در کنگره نمی خواهند. حالت سوم هم تعادل پایدار است مانند مسافران سفر دوم، کسانی که می توانند خدمت کنند و در فشار ها پس از اندکی تعادل خود را به دست می آورند و به پله های بالاتر می رسند. در کنگره درمان مافوق ترک و تعادل مافوق درمان است و تعالی مافوق تعادل، که ابتدا تعادل است و پس از آن تعالی پیش می آید. همانطور که یک کودک ابتدا باید بایستد و پس از آن می تواند بدود.

 

روانشناس رویا

همیشه سوالی که در ذهن من بود این است که چطور کنگره با این همه شعبه هیچگاه به مشکل بر نمی خورد ، اما ما گاهی در کلینیک در اثر سوء تفاهم به مشکل بر می خوریم. من متوجه شدم که هر کس باید قدر جایگاه خود را بداند و اینکه هر کس باید در جایگاه خودش قرار بگیرد. شعور و آگاهی انسانها باید بالا برود و هر قدر آگاهی بالا برود انسان کارها را بهتر انجام می دهد، خداوند اجازه خدمت را به هر کسی نمی دهد. این را خود من درک کرده ام که هر کسی لیاقت خدمت را ندارد، به همین دلیل آقای مهندس به راهنمایان می گوید که خدا را شاکر باشند و به خودشان غره نشوند و این برای خود من هم آموزنده است که به خودم غره نشوم و از آموزشهای کنگره استفاده کنم.

 

دکتر مسعود

اساسا وقتی عدالت می گوییم این در ذهن می آیند که چرا یکی زشت، یکی زیبا، یکی بیمار یکی سالم، یکی سفید یکی سیاه و این تفاوتها چرا به وجود می آید؟ اما وقتی درست نگاه می کنیم به قول استاد امین، آدمها مانند گره های به هم بافته یک فرش هستند که همه با هم در کنار هم با رنگها و شکلهای مختلف یک تابلو زیبا را پدید می آورند. به همین دلیل عین عدالت این است که ظاهر را نبینیم و نقش هر کس را ببینیم. عدالت قوانین طبیعت است نه ظاهر متفاوت ما. قوانین طبیعت برای همه یکسان است. مانند قوانین جاذبه، حرارت، مکانیک و ... که برای همه اجسام برابر است. قوانین هستی هم همینگونه است. بی عدالتی نیست که ما اثر انگشت و رنگ چشم متفاوت داریم. چون ما هر کدام نسخه منحصر به فرد هستیم.

چیزی که جالب است این است که آیا ما در جایگاه خود هستیم؟ ممکن است ما خیلی تلاشها انجام دهیم، اما آن چیزی نیستیم که واقعا باید باشیم. به عنوان مثال من بر حسب اتفاق با ورزش بوکس آشنا شدم و 8 سال هم عضو تیم ملی بودم اما این ورزش اصلا با روحیه من مطابقت نداشت. نقش آموزش این است که ما را طوری تربیت کند که جایگاه خود را درست انتخاب و پیدا کنیم. ما خیلی وقتها انتخاب می شویم، اما بهتر است خودمان انتخاب کنیم. من به کنگره می آیم چون هر بار یک چیزی یاد میگیرم و آن یک چیز من را به هدف اصلی خودم نزدیک می کند و این نزدیک شدن باعث تعادل می شود. دلیل اینکه ما گاهی کار خود را درست انجام نمی دهیم این است که در تعادل با جایگاه خود نیستیم.

 

روانشناس حسین

من فکر میکنم در ابتدا باید یک عدالتی در سیستم درون روانی انسان برقرار باشد. خیلی وقتها در سیستم درون روانی انسان قدرت در دست وجدان سرکوبگر است و به جای هدایت شخص به سمت درست، انسان را به سمت تنبیه خود هدایت می کند. در این مواقع سوپر ایگو قدرت را در دست گرفته است و تا وقتی که این قسمت قدرت را رها نکند سیکل مصرف مواد ادامه دارد. در واقع شخص در یک چرخه شیطانی گیر می کند و خودش هم آگاه نیست.

 

روانشناس محسن

در زندگی اکثر افراد درد و رنجهایی وجود دارد. به قول صادق هدایت در زندگی رنجهایی است که مثل خوره روح انسان را می خورد. یک عده می خواهند با این بی عدالتی مبارزه کنند مثل خود صادق هدایت و جامعه را عوض کنند و نتیجه اش هم آسیبهایی ماند خود کشی یا وابستگی به مواد و وسواس و ... است. یک بخشی از صحبتهای پا منقلی هم به همین صحبتها اختصاص دارد که همیشه سرشار از شکوه و شکایت است. یک طرف قضیه هم این است که می توان برخورد فرا مادی با این موضوع داشت. داستانی از ملا نصرالدین وجود دارد که یک روز به حمام می رود و افرادی که آنجا بودند زیاد تحویلش نمی گیرند، موقع خروج به جای دو درهم، 20 درهم می پردازد. هفته بعد که به حمام می رود همه به عنوان یک فرد پولدار خیلی به او توجه می کنند، موقع خروج او دو درهم می پردازد و می گوید، این دو درهم برای دفعه قبل است و 20 درهم هفته قبل برای امروز بود. گاهی کارهای خداوند هم همینگونه است و در قرآن کریم هم آمده است که چه بسا خیری که شما شر بپندارید. این هم یک نوع نگاه به عدالت است که من باید بدانم چیزهایی پشت پرده هست که من نمی دانم.

روش سوم برخورد با دردها و رنجهایی که بی عدالتی به نظر می رسند، این است که بپذیریم در دنیای مادیات و فیزیکی عدالت  نیست و این نظر من است. و جدال برای از بین بردن بی عدالتی در دنیای مادی و فیزیکی بدون در نظر گرفتن معنویات به جایی نمی رسد.

 

دکتر محمد

من سومین سالی هست که در کنگره هستم و سال گذشته هم این سی دی را گوش کردم و این عمل سالم و به ظاهر نیک خیلی موضوع مهمی است که در زندگی همه ما اتفاق می افتد. یک مساله ای هم که در این سی دی خیلی مهم است که مهندس خیلی علمی تعریف کرده اند موضوع عدالت است. راهنماهای کنگره 60 با امتحان و چندین فیلتر عبور کرده اند و اطلاعات کافی و جامع دارند. خیلی وقتها رهجویانی که به کنگره مراجعه می کنند و خودشان سن و سال و تحصیلات بالایی دارند، برایشان سخت است که از راهنمای جوان خود پذیرش داشته باشند، اما بعد از مدتی متوجه می شوند که اینجا مدرک دکترا مهم نیست، بلکه علم راهنما مطرح است.

 

دکتر یوسف

خلقت و فرمانروایی خداوند هم بر اساس عدالت و نظم است. موقعی که انسان آفریده شد هم خداوند برای او راهنما قرار داد و به بشریت آموزش داد که چه مسیری را باید برود. و بهترین انسانها با تقواترین انسان ها است. این مساله در کنگره هم دارد اجرا می شود. کسانی که تازه وارد می شوند با کسانی که خدمت می کنند و آموزش دیده اند برابر نیستند.

 

 

مهندس

قدیمها برای رساندن آب به مزارع از قنات استفاده می کردند. در کوهپایه چاه عمیقی به نام مادر چاه حفر میکردند و در طول دشت، شیب تپه را محاسبه کرده و چاههای کنده و به هم راه می دادن تا به مادر چاه می رسیدند. حالا شما در نظر بگیرید که بعضی از آنها با یک کلاه نمدی سواد هم نداشتند و در 30 کیلومتر زیر زمین بدون هیچ امکاناتی خیلی دقیق کار خود را بلد بودند و انجام می دادند. حالا ممکن است یک نفر دکترای فیزیک اتمی است، جراح قلب است، استاد نجوم است، برنده جایزه نوبل شیمی است و ... دلیل ندارد که  بتواند قنات بکند. ما در کنگره 60 مانند آن فرد کلاه نمدی هستیم. راههای این مساله درمان اعتیاد را در طول سالها فهمیده ایم. بعضی از مطالب را ما در مدرسه آموزش ندیده ایم.


اگر توسط خانواده، یا معلمین یا کسانی که داعیه معلمی را دارند آموزش دیده بودیم، این همه پرونده در دادگستری نداشتیم. 80 ملیون جمعیت هستیم و 20 ملیون پرونده در دادگستری داریم که اکثرا هم بین آشنایان و فامیل است. اگر آموزش لازم را دیده بودیم عمل می کردیم. در جامعه ما همه چیز دو تا تعریف دارد. یک تعریف دیدگاه جامعه است، و دیگر اینکه حق و عدالت از نظر منافع من چه است. از دیدگاه منافع، هر چه به نفع من است عدالت است، هر چه به نفع من است راستی است و در غیر این صورت بی عدالتی و کژی و کاستی است. یک تعریف عدالت هم این است که هرچه سلطان بگوید عدالت است و هرچه مردم و عوام بگویند بی عدالتی است. بنابراین ما فن و فوت یک کاری به نام درمان اعتیاد را بلدیم و می خواهیم آرام آرام آن را منتقل کنیم تا دیوار بین معتادین و سیستم پزشکی برداشته شود و از این امکانات و کمک استفاده شود. بنابراین باید زبانمان یکی شود. به قول دکتر حسین که می گفت ما قبلا که با مریضها صحبت می کردیم، میگفت، آقای دکتر شما که از اعتیاد خبر نداری، نمک روی زخممان نپاش، اما حالا که به لژیون می آیم مریضها میگویند آقای دکتر مثل اینکه خودتان هم مصرف می کنید. به خاطر اینکه زبان ما به هم نزدیک شده است. بنابراین باید مطالبی که در سی دی ها هست گوش کنیم. باید موضوعات را از درون سی دی صحبت کنیم و از اطلاعات دیگر صحبتمان را کامل کنیم.

صدور کارتهای کنگره 60 از سی هزار گذشته است. ما باید آنها را جمع کنیم. مصرف کنندگان هر کدام یک خانواده و محل را سر کار می گذارد، خانواده هایشان را که به هم ریخته ترند باید جمع جور کنیم و بنابراین یک سری قوانین و راهکار می خواهیم که بدانیم چه کار می خواهیم بکنیم. من خوشحالم که با هم کار می کنیم و لازم است بعضی از مفاهیم را دوباره با هم بررسی کنیم.

 

پیام‌های گروه  OT

پزشکان محترم، لطفاً داروی OT را تنها در ساعات و روزهای هماهنگ شده با کنگره به بیماران تحویل بدهید.

در صورت لزوم هماهنگی با کلینیک تنها از طریق آقای میثم انجام می گیرد.

 

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: دستور جلسات کنگره 60، لژیون پزشکان،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
جلال امینی پنجشنبه 22 مرداد 1394 10:29 ب.ظ
عرض سلام و خداقوت اقا مهدی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید: